Saniyeler dakikalara, dakikalar saatlere vurdu yine…
Yine azabına dayanamadığım geceler!
Sana tutsak kaldığım, yine o resminde, yine o mavilikteyim…
Sen zaman gibi çekip giderken hayat damarlarımdan,
Ben kan olup akıyorum ağıt yaka yaka yolundan…
Kokuna özlem duyduğum en derin zamanda , pıhtılaşan kan gibi durduruyor kitliyor bedenimi!
Hiçbir şekilde emir veremezken bedenime, yüreğim sen diye can çekişiyor…
Bir nefes olsan aksan yüreğime mavi mavi…
O son demine bir su serpsen tane tane, iliklerime kadar sen olsam, sen aksam….
11.01.2017
Ne güzel yazmışsın…
Özlemin hem zamana hem bedene karşı direnişini anlatıyor; kelimeler adeta kanın akışı gibi ağır, derin ve yakıcı…