Bu soruyu sorarken asıl merakım, yalnızlığın hangi yüzünün daha baskın olduğudur.
Kalabalıkların içinde insanın yaşadığı bu duygu bana hem bir eksiklik gibi geliyor hem de kendini tanımak için bir fırsat gibi.
Benim için cevaplanması gereken nokta, bu yalnızlığın hayatıma nasıl bir yön verdiğini anlamaktır.
Bulunduğu kalabalık insanın özünden izler barındırmıyorsa pek eksiltmez fakat içerisinde bulunduğu kalabalık insanın özüne inip ona bir şeyler kazandırma konusunda pozitif katkı sağlayabilecekse işte o zaman eksiltir.İnsan kendisini keşfetmeli ve ona göre kalabalıklara karışmalı diye düşünüyorum.Kendinden birşeylerin olmadığı her kalabalıkta insan yalnızdır.Örneğin bir arkadaş ortamına gittiniz fakat orada ki muhabbet ve sohbet sizin içinize sinmedi bu durumda sizden birşey eksilmez.Aksine kendinizi o ortamda daha iyi tanıyıp nasıl bir ortama ait olduğunuzu daha iyi anlayabilirsiniz.