Aysun Akyürek

"Ve bir gün insan, taşıdığı her şeyle birlikte suya düşer"... Bu cümlede takılı kaldım. Çok derin an

Ne mutlu kendinden geçip kendine varabilenlere…

Büyüyoruz Vesselam...

Bazen doğa insana unuttuğu bütün duyguları bir arada hatırlatıyor. Kalemine sağlık, huzur dolu bir y

Zamanı dışımızda bir şey sanan gözlerime, onun aslında içimde yeşeren bir sarmaşık olduğunu yeniden

Evet… Ve o yolları yürüdükçe insan, aslında dışarıya değil, kendi içine doğru ilerlediğini fark eder

Kaderin üstünde bir kader, kararın üstünde bir karar varmış. Görünenin ardında bir gerçeği varmış he

Ne güzel anlatmışsın… Satırlarında çocukluk sıcaklığı, gençlik heyecanı ve abla-kardeş bağının derin

Peki biz gerçekten kıyıda mıyız? Yoksa kıyının hayalini mi seyrediyoruz?

Fotoğraf yalnızca görüntüyü dondurur, anlamı ise her bakan kendi sustuklarından ekler...

Evet, bazı yollar ancak yavaş yürüyene manzarasını gösterir. Acele etmediğinde, hayat sana sadece va

Bazen en güzel hikâye, günü bitiren o sakin şükürde gizlidir...

Ve bazen, en derin yolculuklar adımlarımızı durdurduğumuz yerde başlar. O küçük duraklar, hayatın gi

Demek ki zarafet, acelede değil; yavaşlığın içindeki derinlikte saklı.

Bu sadece bir platform değil, bir duruş, bir hatırlayış. Kökleri Anadolu'da, gözleri ufukta olan bir

Her satırı içime işledi… Gidenin ardından kalan sessizlik bazen en gürültülü çığlık oluyor. Ve evet,

Yedi kalem, yedi zaman… Ve sonunda hepsi sessizliğe karıştı.

Ne güzel bir yorum bu… Teşekkür ederim.

Bayıldım